کابل کشی فیبر نوری

این بخش از ای برقی به یکی از جدیدترین روش های کابل کشی یعنی کابل کشی فیبر نوری خواهیم پرداخت .

کابل های فیبر نوری از رشته های شیشه ای یا پلاستیکی استاندارد برای انتقال سیگنال داده به وسیله نور

استفاده می کند .

این کابل ها مانند کابل های مسی قابلیت الکتریکی ندارد و داده ها را در قالب پالس های نوری منتقل می کند .

بعد از امدن این کابل ها به بازار مردم از ان بسیار استقبال کردند .

علت استقبال مردم از ان پهنای باند بسیار بالای این کابل ها بوده که در استفاده از فواصل طولانی ، عدم نویز ف کم وزن بودن

انعطاف پذیر بودن ان و هزینه نگهداری پایین ان میباشد .

سیم کشی های کابل فیبر نوری در ساختمان

روش روکار

در روش روکار با توجه به استاندارد هایی که وجود دارد از داکت یا ترانک استفاده می کند .

محاسبات مربوط به این روش به محاسبات سطح مقطع کانال یا داکت بستگی دارد .

اگر از این روش برای کابل کشی استفاده می کنید باید به فاصله کانال ها یا داکت ها از وسایل گرمایشی

و سرمایشی توجه کنید .

مجل اجرای داکت ها باید به گونه ای باشد که کمترین میزان تغییر دما به ان تحمیل شود .

برای اجرای سیم کشی های مربوط به فیبر نوری بیشتر از روش روکار استفاده میشود به همین دلیل

این مورد را برای شما توضیح داده ایم .

بیشتر بدانید : برقکار ارزان

انواع بستر فیبر نوری

لازم است کابل کشی در بستری مناسب انجام شود این بستر با توجه به نوع مسیر

دارای دو نوع میباشد :

. زمینی

همانطور که اسمش پیداست کال کشی فیبر نوری زمینی در زیر زمین انجام می شود . با توجه به

این موضوع که فیبر نوری بسیار حساس است باید بستر مناسبی برای کابل کشی انتخاب شود

تا کابل دچار فشار یا اسیب نشود .

. هوایی

یکی از دیگر روش های کابل کشی فیبر نوری نوع هوایی است که در بعضی مناطق شرایط کابل کشی زیرزمینی وجود نداشته و

شاریط و زیر ساخت های مناسبی برای کابل کشی هوایی وجود دارد .

پس از این روش استفاده میشود تا از هزینه های اضافی خودداری شود .